Mapping human

In een vrij kunstproject zet ik de collage in een nieuw daglicht. In plaats van de gebruikelijke knipsels uit boeken en tijdschriften gebruik ik een oude atlas met tal van plattegronden. Ik plak het niet op papier maar creëer lagen met een doorzichtige achtergrond. Geïnspireerd door het materiaal zelf komen de eerste proeven tot stand en al snel is de vergelijking tussen snelwegen en bloedbanen gemaakt. Op deze manier komen een aantal van mijn favoriete beelden en onderwerpen samen. Kunst, wetenschap, plattegronden en natuurlijk het gebruik van heel veel details!

In my own art project, I shed a new light on collages. Instead of the usual clippings from books and magazines, I use an old atlas with numerous maps. Instead of pasting it on paper I used a transparent background. This way I could create different collages as layers of one project. The material itself inspired me and I soon compared it to the veins in our body. This combination brings some of my favourite images and subjects together. Art, science, maps and complexity.

Het hart, de basis van dit project, zette me aan het denken. Waarom weet ik dat dit een hart is? Dat komt door onderzoek van de mens. In mijn tienerjaren leerde ik tijdens de biologielessen van alles over het menselijk lichaam. Dit zeer interessante vak bood boeken met tal van illustraties. Zonder het onderzoek van de mens waren zij er nooit geweest. We willen telkens meer weten. Er is altijd een nieuwe vraag. Hoe? Waarom? Kan het beter? Met die gedachte kwam het onderwerp tot stand. Het onderzoek uitbeelden dat de mens in kaart brengt.

My first test, which is the heart, made me think. Why do I know that this is a heart? It is due to research on the human body. In my teenage years, I learned about the human body during biology lessons. This very interesting course offered books with numerous illustrations. Without human research they would've never been there for me to see. We always want to know more. There is always a new question. How? Why? Can we improve? From these thoughts the subject came about. My collages out of maps will express human research.

U ziet vier collages. Dit zijn de stappen van het onderzoek. In de eerste collage kijken we naar de mens. We zien slechts de vorm van het lichaam. Door onderzoek weten we dat zich daar organen bevinden en kunnen we ze enigszins plaatsen. We willen meer weten! Hoe wordt ons lichaam aangestuurd en waarom zijn we zoals we zijn? In collage 2 ziet u onze zenuwen. De elektriciteitsdraden van het lichaam waardoor ons brein alle signalen naar de rest van het lichaam stuurt. Zij worden vergezeld door het DNA en de chromosomen. Dit zijn onze persoonlijke instellingen. Bij iedereen zien ze er net iets anders uit. Dat maakt iedereen uniek! In collage 3 zien we nog een laag van ons lichaam: de bloedbanen. Ook zonder onderzoek zou iedereen wel eens bloed gezien hebben. De vraag is of we dan al onze aderen en de functie ervan zouden kennen. Dan blijft ons skelet over. Dat kennen we allemaal. Maar is het genoeg? Moet het beter? In mijn laatste collage beeld ik de menselijke honger naar continue verbetering uit.

 

These four different collages represent the steps of human research. In the first collage we just observe humans. We only see the shape of the body. Thanks to research we know of organs and their placement in the body. We want to know more! Why do we look the way we look, act the way we act and how is this controlled? Collage number 2. displays our nerves. They are the electricity wires of the human body. Our brains use them to sends signals to the rest of the body and, for example, make your muscles move. The nerves are accompanied by the DNA and the chromosomes. See those as our personal settings. Everyone's settings are unique. That is why everybody looks at least a little different from each other. The third collage displays yet another layer of our body: the bloodstreams. Even without research, everyone would have seen blood at some point. The question is whether we would know its function and that it runs through veins. At last our skeleton remains. We all know what it looks like. But is it enough? Can we improve it? In my last collage I depict humanities hunger for continuous improvement.

Zoals u hier ziet is elke collage een laag in van een groter geheel. Omdat ze elk op doorzichtige achtergrond geplakt zijn kunnen deze op meerdere manieren over elkaar gelegd worden. Zo kunnen 18 verschillende versies van dit kunstwerk ontstaan enkel door de volgorde te veranderen! Als laatste beeld toon ik u, in het groot, alle lagen over elkaar in de volgorde die voor mij het meest logisch is. Hier is een duidelijk onderscheid te zien tussen de drie menselijke collages en de vierde, die een extra, kunstmatige laag vormt. Is dit de toekomst? U kan het zien als technologie die ons overneemt. U kan het ook zien als de vooruitgang van kennis en techniek die lichamelijk beperkten de kans op een nieuw leven biedt.

As you can see here, every collage is a layer of a larger whole. Because they are each glued to a transparent background, they can be laid over each other in multiple ways. This adds up to 18 different possibilities. This allows the viewer to look at the artwork in a completely different way just by changing the order. This final image shows all layers in the order that seems most logical to me. It also displays a clear distinction between the three "human" collages and the fourth, which forms an artificial layer. Is this the future? The viewer could ask themselves if technology is taking over. It is also possible to look at it as the progress of science that could give physically limited people new chances in life.